م. نبی هیکل

درسهای یفتل

عصاره سخن:

مقاله-ی اقای عبدالناصر نورزاد تاجیک زیر عنوان ( یفتل؛ فراتر از یک نبرد) به موضوع مهم مقاومت ملی توجه را برگردانیده است. اما بدنه مقاله روایتی بر خلاف عنوان خود را  روایت میکند.  موضوع دوم یفتل یک محل است، و محل چگونه میتواند فراتر از یک نبرد باشد؟

مقاله[1] نیکزاد تاجیک فکتورهای موثر و ضروری را برحق بر شمرده اند. این فکتورها  بارنگ  سرخ برجسته   شده اند.

با این حال، از منظر راهبردی، یفتل یا هر شهرستان دیگری، هرچند از نظر جغرافیایی ارزشمند باشد، به تنهایی نمی تواند زمینه ساز وارد آوردن ضربه تعیین کننده به طالبان شود......

موفقیت های مقطعی، هر اندازه هم چشمگیر باشند، در نبود وحدت عمل میان جریان های مقاومت، قادر به تغییر موازنه قدرت نخواهند بود.....

آنچه بیش از هر چیز ضرورت دارد، شکل گیری هماهنگی واقعی میان جبهات مختلف مقاومت است؛

مبارزه برای آزادی افغانستان، پیش از هر چیز، نیازمند وحدت در اندیشه، راهبرد و عمل است

از سوی دیگر، عملیات های چریکی نباید به عنوان یک هدف یا راهبرد مستقل تلقی شوند، بلکه باید بخشی از یک طرح جامع جنگی باشند

در عین حال، باید به پیامدهای عملیات های «بزن و بگریز» نیز توجه داشت.

، دسترسی به ذخایر ارزشمند، کنترل مقطعی بر معادن،

اینهمه عوامل مهم و کلیدی اند که  آقای نورزاد به آن توجه کرده اند.

اما این مقاله  تعدادی از پرسش ها را  بر میانگیزد.

-مقاله از اتحاد جبهات مقاومت   سخن میگوید اما  از آنها و از تمایلات آنها و از حمایت مردمی از آنان چیزی نمیگوید، در حالیکه از نیاز به (وحدت در اندیشه، راهبرد و عمل ...)سخن میگوید.

-در صورتیکه مقاومتهای  ضد  طالبی در محلات مختلف وجود داشته باشند: چرا آن مقاومتهای محلی  تا کنون متحد نشده اند و چرا  آقای نورزاد به جای مقاومت ملی بر مقاومت (یفتل) توجه کرده است. این پرسش به دلیل  اهمیت محلی و ملی مقاومت مطرح میگردد، در حالیکه خود نگارنده به آن معترف است.

این یک حقیقت است و در مقاله ای که  قبلا در سایت آریایی  در مورد مقاومت  ضد  امارت نشر نموده ام، امارت را نمیتوان با  مقاومتهای محلی مبتنی بر تمایلات اتنیکی  سقوط داد، زیرا تمایلات اتنیکی با تمایلات  و مسایلی ملی در همخوانی قرار نمیگیرند وقتی  تاکید بر اتنیک باشد.

آقای نورزاد وقتی از اتحاد اندیشه و راهبردی و عملی  در   مقاله ای زیر عنوان( یفتل، فراتر از یک نبرد) سخن میگوید، منظور وی بدون شک اتحاد اتنیکی خواهد بود.مشکل ملی را باید به شکل ملی حل نمود در غیر آن مجبور خوایم بود تا بار دیگر  راه حل  یابی کنیم.

ما تجربه تاکید بر دسترسی بر منابع را  در دهه های متمادی تجربه کرده ایم و تا امروز منابع معدنی ملکیتهای  ملی نیستند. وقتی مقاله- ی  آقای نورزاد را با دقت میخوانید درمیابید که وی مدلهای مقاومت جهادیان اول و دوم و  سوم را  تجویز مینماید که به  تاسیس حکومت مجاهدین، پس از آن  امارت اول و  سپس امات دوم در اگست ۲۰۲۱ منتهی گردیدند.

مثبت ترین نکته در مقاله وی اتحاد اندیشه  و عمل است اگر ملی میبود.

 و منفی ترین آن: تمایل اتنیکی و  عقبگرایانه وی است.

 صلاح ملت در این است تا از زمامداری  سیاسیون اسلام گرا جلوگیری گردد. اسلام روش زندگی است نه روش حکومتداری!

تمایلات معروف هویتگرایانه و مل پرستانه  نه  به خیر ملت است نه اسلامی! نه انسانی!

پایان  سخن امروزی